Mała i zgrabna Minolta AL-F

Minolta AL-F.

Minolta AL-F.

 

Minolta AL-F z roku 1967 to mały i bardzo elegancki aparacik z dalmierzem, automatyczną ekspozycją (priorytet czasu) i obiektywem Rokkor 38 mm o jasności 1:2,7 (4 soczewki w 3 grupach; średnica filtra: 46 mm). Czas otwarcia migawki nastawia się w zakresie od 1/30 do 1/500 sekundy, a aparat sam dobiera przysłonę. Co bardzo ważne, wciśnięcie przycisku do połowy (do pierwszego wyczuwalnego oporu) powoduje zablokowanie ekspozycji – tak jak we współczesnych aparatach cyfrowych. To bardzo przydatna funkcja przy fotografowaniu ujęć o dużej rozpiętości między światłami i cieniami. W taki sposób wykonano na przykład poniższe zdjęcie ciemnych doniczek na tle jasnego okna. Minolty serii AL były sprzedawane równolegle z bardziej zaawansowanymi dalmierzami serii Hi-Matic, ale choć reklamowane jako prostsze, są wykonane tak samo precyzyjnie jak Hi-Matiki. Minolta AL-F ma bardzo zwartą i solidną budowę, a jednocześnie dużo w niej finezji: sprawia wrażenie aparatu delikatnego, skonstruowanego z myślą o mniejszych (damskich?) dłoniach. Prawie wszystkie elementy zewnętrzne są metalowe, a kilkudziesięcioletnie egzemplarze prezentują się znakomicie.

 

Minolta AL-F. Expired Superia 200. Ekspozycja ustawiona najpierw na cienie (doniczki), potem zablokowana.

Minolta AL-F. Expired Superia 200. Ekspozycja ustawiona najpierw na cienie (doniczki), potem zablokowana.

 

Ciekawostką jest ułatwienie obsługi lamp błyskowych – funkcja, którą producent nazywa „Easy Flash”. Na pierścieniu obiektywu wystarczy ustawić numer przewodni (GN) posiadanej lampy, a aparat sam dobierze przysłonę w zależności od ustawionej odległości od obiektu. AL-F ma też gorącą stopkę, więc lampy nie trzeba podłączać przez kabelek (choć można). Prezentowany tu egzemplarz widzimy z dołączoną firmową lampą Minolta electroflash-2, często zakładaną na dalmierze tej firmy i często razem z nimi sprzedawaną (pokrowiec lampy ma nawet szlufki umożliwiające przyczepienie do paska aparatu). Po zamocowaniu tej lampy wystarczy odczytać liczbę przewodnią dla danej czułości filmu (np. dla ISO 100 wartość przewodnia GN wynosi 14) i ustawić tę wartość pierścieniem obiektywu, a czas naświetlania ustawić na „błyskawicę”. Od tej pory nie trzeba już się martwić o prawidłowe naświetlenie zdjęć z lampą – wystarczy dobrze ustawić odległość za pomocą dalmierza. Dodatkowo, gdyby na samej lampie nie było takiej informacji, wewnątrz futerału wlepiona jest blaszka z tabelą informującą, w jakim zakresie odległości możemy spodziewać się dobrego naświetlenia obiektu przy danej liczbie przewodniej. Zresztą zam futerał jest też bardzo dobrze zaprojektowany i wykonany – został zrobiony ze skóry wysokiej jakości, a górna (odczepiana) część jest sztywna i ma obły kształt, co ułatwia jej wciśnięcie np. do ściśle upakowanej walizki.

 

Minolta AL-F.

Minolta AL-F.

Minolta AL-F.

Minolta AL-F.

 

Minolta AL-F jest finezyjna i precyzyjna nie tylko powierzchownie. Pracuje także bardzo ładnie: migawka Seiko wydaje przyjemny dźwięk podczas wyzwalania, bez „brzęknięcia” spotykanego w niektórych migawkach centralnych. Wszystkie pierścienie chodzą z odpowiednim oporem (pierścień liczby przewodniej lampy trudniej jest poruszyć i słusznie – to ustawienie zmienia się znacznie rzadziej), a plamka dalmierza w wizjerze jest bardzo wyraźna (wyraźniejsza niż na przykład w Yashice Electro czy w Petri). Zresztą cały wizjer jest dobrze pomyślany – obraz jest dość jasny, a aparat sam bierze poprawkę na paralaksę poziomą (obraz przesuwa się wraz obracaniem pierścieniem odległości); o paralaksie pionowej użytkownik musi pamiętać sam – w wizjerze w lewym górnym rogu jest tylko klin pokazujący, gdzie będzie się kończył obraz przy małych odległościach (ok. 1 m). Po prawej stronie wizjera widać dużą i wyraźną skalę przesłony oraz strzałkę, która pokazuje wartość ustawioną przez aparat.

 

Minolta AL-F.

Minolta AL-F.

 

Minolta AL-F.

Minolta AL-F.

 

Światłomierz aparatu wymaga baterii 1,3 V, ale zamiast tych oryginalnych rtęciowych, dziś niedostępnych, można użyć zwykłej „pastylki” 1,5 V. Wywołane zdjęcia nie wskazują na to, żeby precyzja działania światłomierza bardzo ucierpiała na tej zmianie.

Napis CLC na froncie obiektywu oznacza „Contrast Light Compensator” i dotyczy opracowanego przez Minoltę sposobu pomiaru światła. Zamiast jednego czujnika CdS zastosowano tutaj dwa, a ich odczyty są wzajemnie kompensowane. To znaczy, że w większości przypadków fotografujący nie musi wprowadzać żadnych poprawek, gdy fotografowany obraz charakteryzuje się wysokim kontrastem. Nota bene, ten sam system CLC był stosowany w lustrzankach Minolty oraz w bardziej zaawansowanych modelach dalmierzy Hi-Matic (np. w 7s). Ponadto czujniki CdS znajdują się w obrębie obudowy obiektywu, w związku z czym założenie filtra powoduje odpowiednie skorygowanie odczytu.

 

Minolta AL-F.

Minolta AL-F.

 

Minolta AL-F.

Minolta AL-F.

 

Minimalna odległość ostrzenia: 0,8 m. Licznik zdjęć ustawia się na „0” automatycznie po zamknięciu tylnej ścianki. Inne ciekawe rozwiązania konstrukcyjne to półokrągłe wycięcie na spodzie ułatwiające wkładanie kasetki z kliszą oraz zakryty estetyczną śrubką otwór do regulacji dalmierza, znajdujący się tuż obok korbki zwijania kliszy. Kolejna ciekawostka: ponieważ ustawienie „Flash” (tj. obrócenie pierścienia czasu na symbol błyskawicy) powoduje wyłączenie światłomierza, można tego ustawienia używać jako „wyłącznika” aparatu – i w ten sposób zmniejszyć zużycie baterii.

Numer seryjny prezentowanego tu egzemplarza: 136857. Lampa: 0050371.

 

Minolta AL-F. Expired Superia 200. 1/30 sekundy, pełny otwór (1:2.7).

Minolta AL-F. Expired Superia 200. 1/30 sekundy, pełny otwór (1:2.7).

 

 

 

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

 

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

 

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

 

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

 

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

 

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

 

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

 

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

 

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

Minolta AL-F. Expired Superia 200.

One Response to “Mała i zgrabna Minolta AL-F”

  1. Dziękuję za ten artykuł właśnie czegoś o tym aparacie szukałem! :)

Leave a Comment