Fuji DL-200 – świetny aparat z czasów „Policjantów z Miami”

Fuji DL-200.

Fuji DL-200.

 

Wprowadzony w roku 1985 Fuji DL-200 to aparat całkowicie automatyczny (nie trzeba nic ani nastawiać, ani przewijać). Litery „DL” to skrót od „drop-in loading”, czyli „wrzucasz kasetkę z filmem i więcej o nic się nie martwisz”. Po załadowaniu filmu jest on najpierw automatycznie przewijany do końca; dopiero z każdym robionym zdjęciem chowa się do kasetki. To ma zabezpieczać przed przypadkowym prześwietleniem już zrobionych zdjęć (otwarcie tylnej ścianki spowoduje prześwietlenie tylko jeszcze nieużytej części kliszy). Podobne rozwiązanie jest np. w aparatach serii Agfa Optima Sensor, z tym że tam kliszę przewija się siłą palców, a tutaj pracę wykonuje silniczek. Licznik klatek po załadowaniu filmu ustawia się na 36 lub 24, tzn. pokazuje pozostałą liczbę zdjęć. W razie konieczności kliszę można przewinąć do kasetki przed zrobieniem wszystkich zdjęć – służy do tego trudno dostępny, zagłębiony przycisk Rewind. Wciśnięcie przycisku wymaga użycia czegoś ostrego, ale producent przewidział sytuację, że pod ręką może nie być długopisu czy spinacza, i specjalnie zaprojektował szlufkę oryginalnego paska, której kształt umożliwia właśnie wciśnięcie tego przycisku!

 

Fuji DL-200.

Fuji DL-200.

Fuji DL-200.

Fuji DL-200.

 

Fuji DL-200 ustawia parametry filmu (liczba klatek i czułość) na podstawie kodu DX naniesionego na kasetkę filmu. Czułość może zostać ustawiona w zakresie od 50 do 1600 ISO. Jeśli na kasecie nie ma kodu DX, ustawiana jest czułość 100 ISO. Rodzaj założonego filmu można podejrzeć przez okienko w tylnej ściance aparatu.

Odsunięcie osłony obiektywu (która jest jednocześnie osłoną wizjera) powoduje włączenie elektryki aparatu i naładowanie lampy. Aparat jest gotowy do strzału. Fotografującemu pozostaje tylko ustawić ostrość (naciśnięcie przycisku do połowy), skomponować kadr w wizjerze i zrobić zdjęcie (naciśnięcie przycisku do końca). Jeśli warunki oświetleniowe są zbyt słabe, aparat sam uaktywnia lampę; błysk lampy można także wymusić – w tym celu podczas naciskania spustu migawki trzeba trzymać naciśnięty przycisk Fill-in Flash znajdujący się z tyłu. Czas otwarcia migawki (od 1/40 do 1/400) i przysłona są ustawiane automatycznie z chwilą naciśnięcia przycisku migawki do połowy.

Jedna z reklam: widać odwrócony aparat Fuji z lekko tylko uchyloną ścianką, od góry rozmyta w ruchu dłoń wrzucająca film do środka – do tego sprowadzało się całe ładowanie filmu. Rozmyciem dłoni reklama sugeruje błyskawiczność całej operacji. Pod spodem wymienione wszystkie aparaty serii: DL7, DL10, DL30, DL150, opisywany tutaj DL200 (z ceną 119,95 funtów!), DL300 oraz TW300.

 

Fuji DL-200.

Fuji DL-200.

 

W DL200 wbudowano obiektyw Fujinon o jasności 1:2,8, składający się z 4 soczewek w 4 grupach, który można zaliczyć do silnie szerokokątnych (32 mm). Ostrzy już od 60 cm, a nastawianie ostrości jest automatyczne – następuje po naciśnięciu przycisku do połowy. Obiektyw tylko wydaje się niepozorny; robi bardzo ładne zdjęcia, a obszary nieostre mają równie ładne rozmycie, jak w przypadku dużo „poważniejszych” obiektywów.

Fuji DL-200 jest bardzo ładny wzorniczo. Lekko tylko zaokrąglony na krawędziach prostopadłościan korpusu nie ma żadnych wystających elementów, a niewyszukane ukośne ścięcie pod przycisk migawki jest zrównoważone ukosem osłony obiektywu (zakrywającej także wizjer). Jedyne dwa elementy używane podczas zwykłej obsługi aparatu – przycisk migawki i krawędź osłony obiektywu – oznaczono dyskretnym odcieniem koloru pomarańczowego. Całość sprawia bardzo solidne wrażenie i podobnie solidnie działa. Istnieją też wersje w innych kolorach, przynajmniej wiadomo mi o czerwonej; jest także wersja z datownikiem (DL-200 DATE).

 

Fuji DL-200.

Fuji DL-200.

 

Aparat jest zasilany 6-woltową baterią typu CR-P2 (inne nazwy markowe: National BR-P 2N 6V, Panasonic BR-P 2P 6V, Duracell DL 223A 6V). Według instrukcji bateria starcza na zrobienie 1000 zdjęć, jeśli połowa z nich jest z lampą. Zasilanie aparatu zostaje włączone automatycznie po odsunięciu osłony obiektywu; ładuje się wtedy także lampa błyskowa.

W przeciwieństwie do niektórych wczesnych aparatów w pełni automatycznych, Fuji DL-200 działa dość cicho, a dźwięk migawki i naciągu kliszy jest raczej przyjemny. Ponieważ autofokus jest wspomagany promieniem podczerwieni, aparat nie ma problemu z nastawieniem ostrości także w całkowitej ciemności; miewa natomiast wtedy, gdy fotografowany obiekt jest za szybą lub pod słońce.

 

Fuji DL-200.

Fuji DL-200.

 

Aparatem wykonałem kilka klisz i jestem cały czas pod dużym wrażeniem solidności i precyzji działania. I ostrość, i ekspozycja są ustawione prawie zawsze tak, jak tego oczekiwałem – nawet w trudnych warunkach. DL-200 nie ma problemu ze złapaniem ostrości nawet szybko poruszających się obiektów, co pozycjonowałoby go jako dobrego kandydata do fotografii ulicznej. Kolejnym argumentem jest szerokokątny obiektyw – ogniskowa 32 mm wręcz doskonale nadaje się do łapania scenek ulicznych. Problemem w fotografii ulicznej może być automatyczna lampa błyskowa, której nie można wyłączyć: jeśli aparat uzna, że jest za ciemno dla danej czułości kliszy, włączy lampę. Mimo to nadal uznałbym go za bardzo dobre narzędzie „street-shootera”, szczególnie takiego fotografującego w jasny dzień, bo to aparat bardzo poręczny i dyskretny. Rozwiązaniem automatycznej lampy może być stosowanie wysokoczułych klisz albo ich forsowanie (w przypadku tego aparatu, tak jak każdego działającego na kodach DX, forsowanie wymaga prostego zmodyfikowania kodu DX na kasecie filmu).

 

 

Skutermistrzyni. Fuji DL-200.

Skutermistrzyni. Fuji DL-200.

 

Fuji DL-200 - sam sobie na wyciągnięcie ręki.

Fuji DL-200 – sam sobie na wyciągnięcie ręki.

Dach. Fuji DL-200.

Dach. Fuji DL-200.

Pod słońce. Fuji DL-200.

Pod słońce. Fuji DL-200.

Samochodzik. Fuji DL-200.

Samochodzik. Fuji DL-200.

Zachód. Fuji DL-200.

Zachód. Fuji DL-200.

Uliczka. Fuji DL-200.

Uliczka. Fuji DL-200.

Motocyklista. Fuji DL-200.

Motocyklista. Fuji DL-200.

Bardzo pod słońce. Fuji DL-200.

Bardzo pod słońce. Fuji DL-200.

Street. Fuji DL-200.

Street. Fuji DL-200.

Boeing. Fuji DL-200.

Boeing. Fuji DL-200.

Koło zamiast głowy. Fuji DL-200.

Koło zamiast głowy. Fuji DL-200.

Ostrość blisko. Fuji DL-200.

Ostrość blisko. Fuji DL-200.

Owoce cytrusowe. Fuji DL-200.

Owoce cytrusowe. Fuji DL-200.

Strój. Fuji DL-200.

Strój. Fuji DL-200.

Plama światła. Fuji DL-200.

Plama światła. Fuji DL-200.

Rowerzysta. Fuji DL-200.

Rowerzysta. Fuji DL-200.

Pan z harmonijką. Fuji DL-200.

Pan z harmonijką. Fuji DL-200.

Pracownik telekomunikacji. Fuji DL-200.

Pracownik telekomunikacji. Fuji DL-200.

Żółty hotel. Fuji DL-200.

Żółty hotel. Fuji DL-200.

Słup w wodzie. Fuji DL-200.

Słup w wodzie. Fuji DL-200.

 

Woda i góra. Fuji DL-200.

Woda i góra. Fuji DL-200.

Na dworcu. Fuji DL-200.

Na dworcu. Fuji DL-200.

Mgła w oddali. Fuji DL-200.

Mgła w oddali. Fuji DL-200.

Leave a Comment